قنواتى در فهرست دستى يا سياهه نگارشهاى ابن رشد به فرانسه كه در ١٩١٤ ١٩٢١ درMelanges de la Faculte Orientale آمده است (ص ١٤- ٣٣) از اين تلخيص و نسخه‌ها و چاپهاى آن ياد كرده است.

الهى در تلخيص در پنج مقاله بايستى باشد:

١- گزارش نامهايى كه در ان بكار برده مى‌شود: موجود، هوية، جوهر، عرض، ذات، شى‌ء واحد، هو هو و مقابل و غير و خلاف، متقابلات، قوه و فعل، كل، جزء، ناقص، متقدم و متأخر، سبب و علت، هيولى، صورة مبدء، اسطقس، اضطرار، طبيعت.

٢- امورى كه به جاى نوع جزو يكم الهى است، درباره جوهر انواع وجود و نسبت آنها كه همان مقاله ششم و هفتم ارسطو است.

٣- لواحق عام موجود كه پايان جزء يكم است. و آن مقاله نهم ارسطو است.

٤- جزو دوم درباره محرك نخستين كه در مقاله يازدهم يا لام است.

٥- جزو سوم كه او بدان ارجى ننهاده و نياورده و در نسخه نيست.

ابن رشد در تلخيص ما بعد الطبيعة مى‌نويسد كه موضوع الهى موجود مطلق است و لواحق آن و اسباب و علل صورى و غايى آن در سه بخش:

١- ده مقوله و لواحق آن ٢- مبادى جواهر و مفارقات ٣- موضوعات علوم جزئى.

چند دفتر ارسطو كه در شفاء گنجانده شده است‌

١- سمع الكيان يا سماع طبيعى كه با عنوان: «فوسيكا آكرواسيس» در نسخه‌ها و گزارشها آمده و در هشت دفتر است. خود ارسطو از دفتر يكم تا چهارم آن بنام «فوسيس» و «پرى فوسئوس» و از دفتر پنجم و ششم و هشتم آن بنام (برى كنيسئوس» ياد مى‌كند. سه فصل نخستين دفتر هفتم آن را به گفته سمپليكيوس دو نگارش است در يونانى كه در چاپ بكر هم آمده است: يكى گزيده است كه اسكندر آن را مى‌شناخته و دشوار است كه بگوئيم آن بخشى از سماع طبيعى باشد، اگر چه آن را از ارسطو هم‌