٢٧- ميرزا ابو الحسن جلوه زوارى اصفهانى تهرانى (١٢٣٨- ١٣١٤) كه حاشيه‌هاى او بر شفاء در نسخه نوشته ١٠٧٥ دانشگاه (٣: ٢٨٩، ش ٢٤١) ديده مى‌شود (ذريعه ٦: ١٤٠- ١٤٣).

٢٧- سيد عبد العظيم لنجانى اصفهانى: نور العرفاء فى شرح إلهيات الشفاء، در داورى ميان حسين خوانسارى و صدراى شيرازى پس از ١٢٣١ (فهرست اشكورى ١٠:

٣٤٢ ش ٣٩٦٠).

چند نگارش ابن سينا

ابن سينا پاره‌اى از نگارشهاى خود را براى شاگردان و دوستان و پرسندگان ساخته است كه از آنها است:

١- ابطال احكام النجوم براى ابو العزيز ابن زيله كه برخى از ان را خود ابو منصور ابن زيله در نوشته بود (مهدوى ٢).

٢- يازده پاسخ او به ابو سعيد ابى الخير ميهنى (م ٤ و ٢٣) يازدهمين آنها الوسعة و الفضاء است كه نوشته‌اند كه پاسخ قاضى عبد الجبار همدانى هم شايد باشد (قاضى اولكن در رسائل ابن سينا).

٣- پاسخ به ده پرسش ابو القاسم گرگانى يا كرمانى (م ١٦) ٤- پاسخ به ده پرسش ديگر (م ٧).

٥- پاسخ به پرسشهاى بيرونى كه خود و يا شاگردش معصومى نوشته است (م ٥).

٦- پاسخ به بيست پرسش شيرازيان پس از ديدن نگارش او در منطق كه در گرگان ساخته و سپس آن را در آغاز منطق نجات گذارده است (المختصر الاوسط الجرجانى) و آنها را همان گرمانى يا گرگانى بدو رسانده و او شبانه بدانها پاسخ گفته و در آن از رساله ذوات الجهة خود ياد كرده است (مهدوى ٨- چاپ من در منطق و مباحث الفاظ).

٧- پاسخ به بيست و دو پرسش (م ٩).

٨- پاسخ به بيست و پنج پرسش (م ١٠).

٩- پاسخى گويا به جعفر كيا (١١٢).

١٠- دفترى كه براى كيا ابو جعفر محمد بن الحسين بن المرزبان نگاشته‌