توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩ - ادات تشبيه و شرح آنها

قوله: لفظا: حال است از مشبّه‌به يعنى درحاليكه مشبه‌به در لفظ بوده يا در تقدير باشد.

قوله: كصيّب من السّماء : آيه (١٩) از سوره بقره.

قوله: و اضرب لهم مثل الحيوة الدنيا الخ‌ : آيه (٤٥) از سوره كهف.

قوله: يتمحّل تقديره: كلمه [تمحّل‌] يعنى تكلّف و بمشقّت انداختن.

قوله: تشبيه حالها: يعنى حال دنيا.

قوله: فى نضارتها: يعنى شادابى، بنابراين كلمه [بهجت‌] عطف تفسير است براى آن‌

قوله: الحاصل من الماء: مقصود از [ماء] باران است.

قوله: ثمّ يبيس: يعنى خشك ميشود.

قوله: فتطيره الرّياح: كلمه [تطير] يعنى مى‌پراند و متفرّق مى‌سازد.

قوله: اعتبارها: ضمير مؤنّث به كيفيّت راجع است.

قوله: بناء على انّه محذوف: ضمير در [انّه‌] به غير مشبّه‌به راجعست.

قوله: على ما صرّح به فى الايضاح: ضمير فاعلى در [صرّح‌] به مصنّف راجع است.

متن‌

و قد يذكر فعل ينبئى عنه كما فى علمت زيدا اسدا ان قرب و حسبت ان بعد.

و الغرض منه فى الاغلب يعود الى المشبّه و هو بيان امكانه كما فى‌