توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٧ - تشبيه قريب

قوله: فانّ الجملة اسبق الى النّفس: اينجمله علّت است براى [لكونه امرا جمليا].

يعنى: امر مجمل اظهر است از مفصّل و وجه اظهريّت آن اينستكه اسبق به نفس ميباشد باينمعنا كه شئ مجمل زودتر از مفصّل در نفس حاصل ميشود.

قوله: من حيث انّه شئ: ضمير در [انّه‌] به انسان راجع بوده و [شئ‌] اعم از همه اجناس ميباشد لذا جسم بعد از آن و حيوان پس از جسم مى‌باشد.

قوله: من ادراكه من حيث انّه جسم نام: ضمير در [ادراكه‌] به انسان راجع است.

قوله: اسهل حضورا منه مع ما لا يناسبه: ضمير در [منه‌] به [الشئ‌] راجعست.

قوله: الجرّة الصغيرة: جرّه بتشديد راء سبو را گويند.

قوله: فانّه قد اعتبر فى وجه الشبه: ضمير در [فانّه‌] به معناى [شأن‌] مى‌باشد.

قوله: و انّما كانت قلّة التفصيل الخ: اين عبارت جواب است از سئوال مقدّر و شرح آن چنين است:

سؤال‌

قلّت تفصيل را چطور ميتوان علّت براى ظهور وجه شبه قرار داد بااينكه تفصيل ذاتا مقتضى عدم ظهور ميباشد.