توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٦ - غرض از تشبيه

قوله: ثمّ انّه لا يعد من الدماء: ضمير در [انّه‌] به مسك راجع است.

قوله: لما فيه من الاوصاف الشّريفه: ضمير در [فيه‌] به مسك عود مى‌كند.

قوله: و هذا التّشبيه ضمنى و مكنى عنه: كلمه [مكنى عنه‌] تفسير است براى [ضمنى‌] يعنى در بيت مذكور تشبيه صريحا ذكر نشده بلكه كنايه آمده است چه آنكه لازم ذكر گرديده و از آن ملزومش اراده شده.

قوله: بيان حال المشبّه: مقصود از [حال‌] وصف ميباشد.

قوله: بانّه على اىّ وصف: ضمير در [بانّه‌] به مشبّه راجع است.

قوله: اذا علم السّامع الخ: امّا اگر سامع رنگ مشبّه را نيز بداند قطعا كلام مفيد تشبيه نخواهد بود.

قوله: او مقدارها: در اينجا نيز عبارت شرطيّه سابق جارى است يعنى بايد بگوئيم:

او مقدارها اذا علم السّامع مقدار المشبّه به دون المشبّه.

قوله: فى القوّة و الضّعف: اين عبارت اشاره است بوصف كيفى.

قوله: و الزّيادة و النّقصان: اين عبارت اشاره است بوصف كمّى.

قوله: مرفوع عطفا على بيان الخ: يعنى توهّم نشود كه [تقريرها] معطوف است بر مضاف‌اليه بيان يعنى [امكان‌] و بدينوسيله‌