آغاز و انجام - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٦٥

يادداشت‌ها

(١)- آيا بر انسان هنگامى از روزگار آمده كه چيزى يادكردنى نبود.

(انسان ٧٦/ ١)

(٢)- در آن براى ايشان آنچه را بخواهند هست و نزد ما بيشتر (نيز هست).

(ق ٥٠/ ٣٥)

(٣)- و خشنودى خدا بزرگتر است. (توبه ٩/ ٧٢)

(٤)- و هر كه بر او اعتماد كند پس او كفايتش كند كه خدا بر كار خود چيره است، براستى كه خدا براى هر چيز اندازه‌اى قرار داد. (طلاق ٦٥/ ٣)

(٥)- و به نيكوترين وجه بپذيرند. (نساء ٤/ ٦٥)

(٦)- آنان كسانى‌اند كه خدا بر ايشان نعمت داده است از پيامبران.

(مريم ١٩/ ٨٥)

(٧)- اگر حق هوسهاى ايشان را پيروى كند آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست فاسد شود. (مؤمنون ٢٣/ ٧١)

(٨)- و ميان ايشان و آنچه دوست ميداشتند (ايمان آوردن و توبه كردن) مانع شد. (سباء ٣٤/ ٥٤)

(٩)- آيا آنكه خشنودى خدا را پيروى كرد چون كسى است كه بخشم خدا گرفتار شده است. (آل عمران ٣/ ١٦٢)

(١٠)- و اگر خوارتان سازد پس كيست كه شما را پس از او يارى كند.

(آل عمران ٣/ ١٦٠)

(١١)- آنكه خدا او را پست كند پس گرامى‌كننده‌اى براى او نيست.

(حج ٢٢/ ١٨)

(١٢)- آنانند كه خدا ايشان را نفرين كند و نفرين‌كندگان ايشان را نفرين كند.

(بقره ٢/ ١٥٩)

(١٣)- و آنست رستگارى (سعادت) بزرگ. (نساء ٤/ ١٢)

(١٤)- آنست خوارى بزرگ. (توبه ٩/ ٦٣)