٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

آغاز و انجام - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥٧

در بيان وقت و حال بعضى از فوائد ديگر در تعليقه‌اى بر ابتداى وجود ذهنى اسفار كه كلام شيخ عربى را در خلق عارف به همت خود از فص اسحاقى فصوص الحكم نقل كرده است و شيخ گفته است فهي يتيمة الوقت و فريدته، عنوان كرده‌ايم اگر خواهى رجوع كن.

ص ٤٦ بر همه كتاب به يك بار مطلع شود.

اطلاع بر همه كتاب آنگاه حاصل شود كه با صادر نخستين كه فيض اول است اتحاد وجودى يافته است كه در اين هنگام مصداق‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي‌ امام مى‌گردد. در انسان كامل و در نهج الولايه درباره علم امام به مناهج عقلى و مناهل عرفانى در اين مطلب شريف بطور مستوفى بحث كرده‌ايم و منابع نقلى از آيات و روايات و آراى متين و رصين مشايخ اهل عرفان و اكابر اهل برهان و ايقان را ذكر كرده‌ايم.

و در اين تعليقه به چند بيتى از دفتر دل اكتفاء مى‌كنيم:

چو روح ما بود نور مجرد

 

درين ظرف زمان نبود مقيد

نه از طى مراحل در عذابست‌

 

نه از بعد منازل در حجابست‌

يكى عنقاى عرشى آشيانست‌

 

رسد جايى كه بى‌نام و نشانست‌

يكى سيمرغ رضوان جايگاهست‌

 

كه صد سيمرغ او را پر كاهست‌

به بين اين گوهرى كو خاك زاد است‌

 

بسيط است و مبرى از فساد است‌

مركب را كه چندين آخشيج است‌

 

تباهى در كمين او بسيج است‌

كه بتواند ز خاك مرده بيرون‌

 

نمايد زنده‌اى بى‌چند و بيچون‌

كه بتواند ز خاك مرده خارج‌

 

نمايد زنده‌اى را ذو المعارج‌

بيابد رتبت فوق تجرد

 

رسد تا فيض اول در تو حد

پس آنگه ما سوى گردد شجونش‌

 

چنانكه حق تعالى و شئونش‌