٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

آغاز و انجام - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٩

(٧)- پيش از آنكه مرگتان فرا رسد بميريد. (حديث)

(٨)- هر جا باشيد مرگ شما را در مى‌يابد. (نساء ٤/ ٧٨)

(٩)- به اراده خود بمير تا به طبيعت زنده شوى.

(١٠)- واى بر آنكه پس از مرگ بيدار شود.

(١١)- تو بيم‌دهنده و بس و هر گروهى را راهنمائى است. (رعد ١٣/ ٧)

(١٢)- من و رستاخيز همچون اين دو انگشت (بهم نزديك) ايم. (حديث)

(١٣)- از تو درباره رستاخيز مى‌پرسند كه هنگام رسيدنش كسى است، دانستن هنگام آن به چه كارت مى‌آيد. علمش نزد خداست، تو تنها بيم‌دهنده آن كسى هستى كه از آن روز مى‌ترسد. (نازعات ٧٩/ ٤٢- ٤٥)

(١٤)- امروز، كار است بدون پاداش و فردا پاداش است بدون كار. (حديث)

(١٥)- پس چگونه است آنگاه كه از هر گروهى، گواهى آريم و ترا براينان گواه گيريم. (نساء ٤/ ٤١)

(١٦)- و پيامبران و گواهان آورده شوند و ميان ايشان به حق داورى شود.

(زمر ٣٩/ ٦٩)

(١٧)- نمى‌دانم با من چه خواهند كرد و نه با شما. (حديث)

(١٨)- انسان با آنكه دوستش داشته برانگيخته مى‌شود. (حديث)

(١٩)- بدانيد كه ايشان در گمان و ترديدند. (فصلت ٤١/ ٥٤)

(٢٠)- سپس شما را در روز رستاخيز كه ترديدى در آن نيست گرد مى‌آورد.

(جاثيه ٤٥/ ٢٦)

(٢١)- چنين نيست، اگر علم يقين بدانيد، هرآينه دوزخ را به بينيد. سپس هرآينه آن را بچشم يقين به بينيد. (تكاثر ١٠٢/ ٦)

(٢٢)- و تو بما گرونده نيستى. (يوسف ١٢/ ١٧)

(٢٣)- براستى كه اين خود حقيقتى يقينى است. (واقعه ٥٦/ ٩٥)

(٢٤)- به خدا و روز ديگر مى‌گروند (آل عمران ٣/ ١١٤)

(٢٥)- به ناديده مى‌گروند. (بقره ٢/ ٣)

(٢٦)- و به جهان ديگر ايشان يقين دارند. (بقره ٢/ ٤)

(٢٧)- از پذيرفته‌ترين چيزها كه داده شديد يقين است (حديث)

(٢٨)- به پروردگارتان بگرويد. (آل عمران ٣/ ١٩٣)

(٢٩)- پروردگارت را بندگى كن تا يقين بتو روى آورد. (حجر ١٥/ ٩٩)

(٣٠)- باديه‌نشينان گفتند گرويديم، بگو نگرويده‌ايد بلكه بگوئيد تسليم شديم و هنوز ايمان در دلهاتان وارد نشده است. (حجرات ٤٩/ ١٤)