للجماع، و أوحى الى الرحم أن افتحى بابك حتى يلج فيك خلقى و قضائى النافذ و قدرى فتفتح الرحم بابها فتصل النطفة الى الرحم فتردد فيه اربعين يوما، ثم تصير علقة اربعين يوما، ثم تصير مضغة اربعين يوما ثم تصير لحما تجرى فيه عروق مشتبكة، ثم يبعث اللّه ملكين خلاقين فى الارحام ما يشاء اللّه يقتحمان فى بطن المرأة فيصلان الى الرحم و فيها الروح القديمة المنقولة فى اصلاب الرجال و ارحام النساء، فينفخان فيها روح الحياة و البقاء، و يشقان له السمع و البصر فى جميع الجوارح و جميع ما فى البطن باذن اللّه تعالى. الحديث.

اين حديث شريف كه از غرر أحاديث است به دو صورت روايت شده است مفصل و مجمل و هر دو وجه در تفسير صافى منقول است مفصل در اول سوره آل عمران، و مجمل در اول سوره حج آن. در اين حديث مراتب معنى وحى دانسته مى‌شود. و همچنين اطلاق ملك بر قوى، و نيز در اين كه پدر و مادر در نفخ روح فرزند دخيل‌اند به اين معنى كه نفخ روح از آن دو رنگ مى‌گيرد چنانكه در فص محمدى فصوص الحكم و شرح قيصرى بر آن عنوان شده است و اين حقير در شرح بر فصوص الحكم بتفصيل بيان كرده است. و نيز از آن استفاده مى‌گردد كه نفس حيوانى مجرد است كه فرمود فيها روح الحياة و البقاء، و فيه فوائد أخرى.

فصل سوم‌

ص ١٥ بحكم آنكه اول و آخر است، هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ‌ (حديد ٣) اسماى الهى را مظاهر بايد كه هر اسمى را مجالى و مظاهر است كه حق مطلق بى‌مظاهر نشايد