سعيد و طايفه‌اى شقى، چنانكه در نكته ٣٦٣ هزار و يك نكته گفته‌ايم: مستفاد از آيات و روايات اين است كه آخر الامر مردم به دو قسم مى‌شوند قسمى سعيد و قسمى شقى قوله عز من قائل: يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا- الآية؛ وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا- الآيه (هود ١٠٨- ١١٠) لذا دار آخرت به جنت و نار تقسيم شده است، و اسماى الهى به جمالى و جلالى. جنت مظهر جمالى و جهنم مظهر جلالى است و شئون حق هم مقتضى هدايت و ضلالت است هدايت را بالذات و ضلالت را بالعرض. و آدم را با دو دست خود خلق فرموده است كه صفات جمالى و جلالى‌اند. شقوا را بر صيغت معلوم آورده است و سعدوا را مجهول كه ذاتش بالذات هدايت را اقتضاء كند و ضلالت بالعرض است. در دفتر دل ثبت است كه:

سراسر صنع دلدارم بهشت است‌

بهشت است آنچه زان نيكو سرشت است‌

شنيدى سبق رحمت بر غضب را

ندانستى يكى امر عجب را

كه اين رحمت نباشد زائد ذات‌

كه ذاتش عين رحمت هست بالذات‌

ز ذاتى كوست عين رحمت اى دوست‌

نباشد غير رحمت آنچه از اوست‌

بداند آنكه او مرد دليل است‌

جهنم عارض و جنت اصيل است‌