آغاز و انجام - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٠٢
ناظر به آل اللّه است كه اهل بيت طهارت و عصمت و قرآن ناطقاند.
كلمه تامه الهى آن انسان كاملى است كه مبين حقائق اسماء است. و ان شئت قلت قلب او، وعاء حقايق قرآن به اقصى مراتب آنست.
امير عليه السلام كه خود كلمه اتم الهى است در خطبه يكصد و بيست و سه نهج البلاغه فرموده است:
و هذا القرآن انما هو خط مسطور بين الدفتين لا ينطق بلسان و لا بدله من ترجمان و انما ينطق عنه الرجال.
در رساله قرآن و انسان، مبرهن كردهايم كه همواره قرآن با انسان كامل واسطه فيض الهى قرين است و تكوينا افتراقشان از يكديگر محال است و چنين كاملى ليلة القدر و يوم اللّه و منزل اليه، تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ، مىباشد. و در دفتر دل نيز ثبت شده است كه:
امامت در جهان اصلى است قائم
چو اصل قائمش نسلى است دائم
امام اندر نظام عقل و ايمان
يدور حيثما يدور القرآن
نشايد افتراقش راز قرآن
بقرآن و بعرفان و ببرهان
كه بين خلق و خالق هست رابط
فيوضات الهى را است واسط
بود روح محمد را مظاهر
در عالم. ز اول آن تا به آخر
امام عصر آن قطب زمانست
كه با هر مظهرش اكمل از آنست
لذا او را رعيت هست و منقاد
ز افراد و ز ابدال و ز اوتاد
همه بر گرد او هستند دائر
چو بر مركز مدارات و دوائر