الرَّحْمنِ وَفْداً ٧ و قومى را چنين كه، يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ ٨ بر جمله، حشر هر كسى با آن باشد كه سلوكش در طلب آن بوده باشد، «و احشره مع من كان يتولاه» ٩. و باين سبب، احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ‌ ١٠، و همچنين‌ فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ‌ ١١ تا بحدى كه، «لو أحب احدكم حجرا يحشر معه» ١٢.

و چون آثار افعال مدبران برازخ حيوانى چنانكه بعد از اين گفته شود؟؟؟ صور و حاضر كنند آن اصناف را جمله حشر كرده باشند، وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ‌ ١٣. و حشر هر كسى بر صورت ذاتى آن كس تواند بود، چه آنجا حجاب مرتفع است كه، وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ ١٤، تا باين سبب، «يحشر الناس على صور يحسن عندهم القردة و الخناير» ١٥ و خود هم در اين جهان‌ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ‌ ١٦. و لكن در اين جهان كسانى بيننده اهل آن جهان را باشند، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌ ١٧.

يادداشت‌ها

(١)- روزى كه شما را براى روز جمع‌آورى فراهم ميكند. (تغابن ٦٤/ ٩)

(٢)- روزى كه رستاخيز بر پا شود آن روز پراكنده ميشوند. (روم ٣٠/ ٣٧)

(٣)- تا خدا پليد را از پاكيزه جدا سازد. (انفال ٨/ ٣٧)

(٤)- تا آنكه نابود شد از روى دليل روشن نابود شود و آنكه زنده شد از روى دليل روشن زنده شود. تا حق بر پا گردد و باطل ناچيز شود.

(انفال ٨/ ٤٢)

(٥)- اين است روز داورى، شما و پيشينيان را گرد آورديم (مرسلات ٧٧/ ٣٨)

(٦)- و آنها را گرد آورديم پس هيچ يك از آنها را رها نكنيم.

(كهف ١٨/ ٤٧)

(٧)- روزى كه پرواپيشگان در حالى كه گرامى داشته شده‌اند نزد خداى بخشنده گرد يند. (مريم ١٩/ ٨٥)