جَزاءً وِفاقاً ١ مى‌فرمايد جزاء موافق اعمال و عقايد است. وفاق مصدر دوم باب مفاعله از وفق است و مفاعله بين دو چيز است يعنى عمل را با جزا و جزا را با عمل موافقت است.

مرگ هر يك اى پسر همرنگ اوست‌

آينه صافى يقين هم رنگ روست‌

اى كه مى‌ترسى ز مرگ اندر فرار

آن ز خود ترسانى اى جان هوش‌دار

زشت روى تست نى رخسار مرگ‌

جان تو همچون درخت و مرگ برگ‌

از تو رسته است ار نكويست ار بدست‌

ناخوش و خوش هم ضميرت از خودست‌

گر به خارى خسته‌اى خود كشته‌اى‌

ور حرير و قز درى خود رشته‌اى‌

٢ صدوق ابن بابويه رضوان اللّه عليه در حديث چهارم مجلس اول امالى به اسنادش روايت كرده است كه قيس بن عاصم گفت با جماعتى از بنى تميم به حضور رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله رسيديم، پس گفتم اى پيغمبر خدا به ما اندرزى بفرما تا از آن بهره بريم كه ما گروهى هستيم در بيابان بسر مى‌بريم، رسول اللّه فرمود:

يا قيس ان مع العز ذلّا، و مع الحياة موتا، و ان مع الدنيا آخرة، و ان لكل شى‌ء رقيبا، و على كل شى‌ء حسيبا، و ان لكل اجل كتابا، و انه لا بد لك من قرين يد فن معك و هو حى، و تدفن معه و أنت ميت،

(١) نبأ ٢٦

(٢) دفتر سوم مثنوى‌