(٢١)- هيچ مرد مؤمن و هيچ زن مؤمنى را نرسد كه چون خدا و فرستاده‌اش كارى را حكم كنند براى ايشان در (انجام دادن يا انجام ندادن) فرمان ايشان اختيارى باشد. (احزاب ٣٣/ ٣٦)

(٢٢)- در بهشت براى ايشان هر آنچه بخواهند هست. (فرقان ٢٥/ ١٦)

(٢٣)- براستى كه نيكان از پياله‌اى مينوشند كه آميخته‌اش از كافور است.

(انسان ٧٢/ ٥)- در آن از پياله‌اى نوشانده شوند كه آميخته‌اش از زنجبيل است (گياهى خوش بوى و خوشمزه). (انسان ٧٢/ ١٧)

(٢٤)- در بهشت جامى را كه در آن نه پوچى و نه گناه است از دست هم مى‌ربايند.

(طور ٤٢/ ٢٣)

(٢٥)- از سينه‌هاشان كينه را دور مى‌كنيم، برادرانى هستند كه بر تخت‌هاى آراسته در برابر يكديگر نشسته‌اند. (حجر ١٥/ ٤٧)

(٢٦)- براستى كه آن حقيقت دشمنى كردن اهل آتش است. (ص ٦٤/ ٣٨)

(٢٧)- هرگاه گروهى داخل (دوزخ) شود گروه ديگر نفرينش كند. (اعراف ٧/ ٣٨)

(٢٨)- سرد و سلامت است. (انبياء ٢١/ ٦٩)

(٢٩)- گمان برندگان به خدايند، گمان بد. (فتح ٤٨/ ٦)

(٣٠)- اى بخش‌كننده آتش مرا از اهل آتش قرار ده.

(٣١)- همه چيزها جز روى او نيست شدنى است. (قصص ٢٨/ ٨٨)

(٣٢)- هر كه مرا دوست بدارد نشانش را بزدايم (حديث)

(٣٣)- نه مى‌ماند و نه رها مى‌شود. (مدثر ٧٤/ ٢٨)