گزيرى نيست. «جزناها و هى خامدة» ١٠ سخن يكى از امامان اهل بيت عليهم السلام است در جواب آنكه پرسيد كه شما را گذر بر دوزخ چون باشد؟ و اما اهل يمين را از دوزخ نجات دهند و اما اهل شمال را در آنجا بگذارند، ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا ١١. سابقان و اهل يمين به بهشت برسند، اما كمال اهل يمين بهشت باشد و كمال بهشت بسابقان، «ان الجنة اشوق الى سلمان من سلمان الى الجنة» ١٢؛ ايشان را به بهشت التفاتى نبود، لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ‌ ١٣. ايشان اهل اعرافند، وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ‌ ١٤ ايشان را همه حالها يكسان باشد، لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ‌ ١٥ وصف حال ايشان است. اهل شمال اهل تضادند. باحوال متضاده كه در اين عالم متقابل است، مانند هستى و نيستى و مرگ و زندگانى و علم و جهل و قدرت و عجز، و لذت و الم، و سعادت و شقاوت، بازمانده‌اند زيرا كه بخود باز مانده‌اند. و از خودبخود خلاصى نتوان يافت، كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ‌ ١٦. لا جرم هميشه ميان دو طرف سموم و زمهرير دوزخ متردداند. گاه باين طرف معذب و گاه بآن، لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ‌ ١٧. چون در دنيا در؟؟؟ طاعت كه اول مرتبه از مراتب ايمان است نيامده‌اند و زمام اختيار بدست خود باز گرفته‌اند، به آخرت محجوب بمانده‌اند، كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها ١٨. و اهل يمين اهل رتبت‌اند، هميشه در سلوك باشند تا كمالى بعد از كمالى و درجه بالاى درجه حاصل ميكنند، لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ‌ ١٩؛ از عذاب اهل تضاد خلاص يافته‌اند، فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌، «الحزن على ما فات و الخوف مما لم يأت» ٢٠ چون بدنيا مجبور