٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

آغاز و انجام - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٠

(٣١)- و دلش به ايمان آرام يافته است. (نحل ١٦/ ١٠٦)

(٣٢)- اى آنان كه گرويده‌ايد، بگرويد. (نساء ٤/ ١٣٦)

(٣٣)- و چون پرواپيشه كردند و بگرويدند و كارهاى نيكو كردند، سپس‌ا پرواپيشه كردند و گرويدند. (مائده ٥/ ٩٣)

(٣٤)- پس سوگند به پروردگارت كه نمى‌گروند تا اينكه ترا در آنچه ميانشان اختلاف افتاده داور گيرند و سپس در خودشان از آنچه حكم كرده‌اى تنگى نيابند و به نيكوترين صورت حكم ترا بپذيرند. (نساء ٤/ ٦٥)

(٣٥)- چنين نيست، بزودى خواهيد دانست، سپس بزودى خواهيد دانست، حقا كه اگر به علم يقين بدانيد، هرآينه دوزخ را به بينيد، پس آنگه آن را به چشم يقين به بينيد. سپس آن روز از نعمت بسيار پرسيده شويد.

(تكاثر ١٠٢/ ٣- ٨)

(٣٦)- و گمان ندارم كه قيامت بر پا شود. (كهف ١٨/ ٣٦)

(٣٧)- از روى پندارى بسيار دور از حقيقت سخن ميگويند (سباء ٣٤/ ٥٣)

(٣٨)- رستاخيز نزديك شد. (قمر ٥٤/ ١)

(٣٩)- و آن را نزديك گرفتند، بدان كه ايشان آن را دور مى‌بينند و ما آن را نزديك مى‌بينيم. (معارج ٧٠/ ٧)

(٤٠)- آنگاه كه او را گفت اى حارثه چگونه‌اى، گفت مؤمنى حقيقى گشتم، فرمود «ص» هر حقى را حقيقت است، پس حقيقت ايمان تو چيست؟ عرض كرد، اهل بهشت را مى‌بينم كه يكديگر را ديدار مى‌كنند و اهل دوزخ را مى‌بينم كه بنوبت جاى عوض مى‌كنند و عرش پروردگارم را آشكارا ديدم، پس پيامبر «ص» باو فرمود: دريافتى، پس نگاهش دار. سپس به انس پسر مالك فرمود: اين جوانى است كه خدا دلش را به ايمان روشن كرده است. (حديث)