تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨ - تفسير آرزوهاى بيجا!

شما هم با ما در يك جا هستيد!.

آنها مى‌گويند: ما گناهان (بزرگى) داشتيم كه به خاطر آن به اين سرنوشت گرفتار شديم (اين اعتراف به گناه و تقصير و آن سرزنش دشمن سبب مى‌شود كه) خداوند دستور مى‌دهد هر فرد با ايمان و مسلمانى در دوزخ است خارج سازيد در اين هنگام كفار مى‌گويند اى كاش ما نيز اسلام آورده بوديم‌ [١] اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه در ميان كافران افرادى هستند كه هنوز پرتوى از و جدان بيدار در دلهاى آنها هست و هنگامى كه دعوت پيامبر اسلام و اين آيات كتاب مبين با آن محتواى دلپسند را مى‌بينند در اعماق دل به آن علاقمند مى‌شوند و آرزو مى‌كنند كه اى كاش مسلمان بودند، ولى تعصبها و لجاجتها و يا منافع مادى به آنها اجازه نمى‌دهد كه اين واقعيت بزرگ را بپذيرند و لذا هم چنان در زندان كفر و بى ايمانى محصور مى‌مانند.

يكى از دوستان با ايمان و مجاهد ما كه به اروپا رفته بود مى‌گفت هنگامى كه من مزاياى اسلام را براى يكى از مسيحيان مى‌شمردم او كه آدم منصفى بود در پاسخ به من گفت: من براستى به شما تبريك مى‌گويم كه پيرو چنين مذهبى هستيد، ولى چه كنيم كه شرائط زندگى ما به ما اجازه نمى‌دهد كه دست از آئين خود برداريم! جالب اينكه در بعضى از روايات اسلامى مى‌خوانيم هنگامى كه فرستاده پيامبر ص نامه آن حضرت را براى قيصر روم آورد، او به طور خصوصى در برابر فرستاده پيامبر ص اظهار ايمان نمود و حتى ميل داشت روميان را به آئين توحيد بخواند، اما فكر كرد قبلا آنها را آزمايش كند همين كه لشكريانش احساس‌

[١] در تفسير طبرى نيز چند حديث به همين مضمون در ذيل آيه نقل شده است.