تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٤ - ٣- عبادت و تكامل

بديهى است دعوت به توحيد خالص و در هم ريختن نظام شرك و بت پرستى در آن زمان و در آن محيط كار عجيب و وحشتناكى بود و به همين جهت از همان آغاز اين مساله نمايان بود كه گروهى به استهزاء برمى‌خيزند به همين جهت خداوند به پيامبرش قوت قلب مى‌دهد كه از انبوه دشمنان و استهزاء كنندگان نهراسد و دعوت خود را آشكارا و علنى سازد، و به يك مبارزه پى‌گير منطقى در اين راه دست بزند [١]

٢- تاثير توجه به خدا در قدرت روح‌

در زندگى انسان هميشه مشكلاتى بوده و هست و اين طبيعت زندگى دنيا است، و هر قدر انسان بزرگتر باشد اين مشكلات بزرگتر است، و از اين رو مى‌توان به عظمت مشكلاتى كه پيامبر در آن دعوت بزرگش با آن روبرو بود پى برد.

ولى مى‌بينيم خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد كه براى كسب نيرو و سعه صدر بيشتر در برابر انبوه اين مشكلات، به تسبيح پروردگار و نيايش و سجده بر آستانش روى آورد، اين نشان مى‌دهد كه عبادت اثر عميقى در تقويت روح و ايمان و اراده آدمى دارد.

از روايات مختلف نيز استفاده مى‌شود كه پيشوايان بزرگ هنگامى كه با بحرانها و مشكلات عظيم روبرو مى‌شدند به در خانه خدا مى‌رفتند و در پرتو عبادتش آرامش و نيرو مى‌يافتند.

٣- عبادت و تكامل‌

تفسير نمونه ؛ ج‌١١ ؛ ص١٤٤

دانيم انسان موجودى است كه بالاترين استعداد تكامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حركت كرده، و به سوى بى‌نهايت هم چنان پيش مى‌رود و هرگز

[١] تفسير نور الثقلين جلد سوم صفحه ٣٢.