تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - ١- آيا مثال است يا يك جريان تاريخى؟

گروهى معتقدند اشاره به سرزمين مكه است و شايد تعبير" يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ‌" (روزى آن منطقه به طور فراوان از هر مكانى فرا مى‌رسيد) باعث تقويت اين احتمال شده است چرا كه اين تعبير دليل بر اين است كه آن منطقه يك منطقه توليد كننده مواد مورد نياز نبوده، بلكه از خارج به آن حمل مى‌شده، و از اين گذشته با جمله" يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ" (ثمرات همه چيز به سوى آن آورده مى‌شود) كه در سوره قصص آيه ٥٧ آمده و قطعا اشاره به سرزمين" مكه" است بسيار سازگار است.

ولى مشكل آن است كه از نظر تاريخى چنين حادثه‌اى به طور آشكار در مورد مكه ديده نمى‌شود كه روزى بسيار پر نعمت و امن و امان باشد، و روز ديگر قحطى و ناامنى آن را به شدت فرا گيرد.

بعضى ديگر گفته‌اند اين داستان مربوط به گروهى از بنى اسرائيل بوده است كه در منطقه آبادى مى‌زيستند و بر اثر كفران نعمت گرفتار قحطى و ناامنى شدند.

شاهد اين سخن حديثى است كه از امام صادق ع نقل شده كه فرمود:

" گروهى از بنى اسرائيل آن قدر زندگى مرفهى داشتند كه حتى از مواد غذايى مجسمه‌هاى كوچك مى‌ساختند و گاهى با آن بدن خود را نيز پاك مى‌كردند، اما سرانجام كار آنها به جايى رسيد كه مجبور شدند همان مواد غذايى آلوده را بخورند و اين همان است كه خداوند در قرآن فرموده:" ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً ..." [١] روايات ديگرى نزديك به همين مضمون از امام صادق ع و تفسير على بن‌

[١] تفسير نور الثقلين جلد ٣ صفحه ٩١ (توجه داشته باشيد كه حديث فوق از تفسير عياشى است و احاديث تفسير عياشى مرسله است).