تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - ٣- عبادت و تكامل

چرخ تكامل او (هر گاه در مسير باشد) متوقف نخواهد شد.

از طرفى مى‌دانيم عبادت مكتب عالى تربيت است، انديشه انسان را بيدار و فكر او را متوجه بى‌نهايت مى‌سازد، گرد و غبار گناه و غفلت را از دل و جان مى‌شويد، صفات عالى انسانى را در وجود او پرورش ميدهد، روح ايمان را تقويت و آگاهى و مسئوليت به انسان مى‌بخشد.

و به همين دليل ممكن نيست انسان لحظه‌اى در زندگى از اين مكتب بزرگ تربيتى بى‌نياز گردد، و آنها كه فكر مى‌كنند، انسان ممكن است به جايى برسد كه نيازى به عبادت نداشته باشد يا تكامل انسان را محدود پنداشته‌اند، و يا مفهوم عبادت را درك نكرده‌اند.

علامه طباطبائى در تفسير" الميزان" در اين زمينه بيانى دارد كه فشرده و خلاصه آن را ذيلا مى‌آوريم:" همه موجودات اين جهان به سوى تكامل مى‌روند، و نوع انسان تكاملش در دل اجتماع صورت مى‌گيرد، به همين دليل ذاتا اجتماعى آفريده شده است.

از طرفى اجتماع در صورتى مى‌تواند پرورش و تكامل انسان را تضمين كند كه داراى احكام و قوانين منظمى باشد، و افراد مجتمع در پرتو احترام به آن قوانين، امور خود را سامان دهند و از تصادمها پيشگيرى كنند و حدود مسئوليتها را مشخص نمايند.

و به تعبير ديگر اگر جامعه انسانى صالح گردد، افراد مى‌توانند به هدف نهايى خويش در آن برسند و اگر فاسد شود افراد از اين تكامل باز ميمانند.

اين احكام و قوانين، اعم از قوانين اجتماعى و يا عبادى، در صورتى مؤثر خواهد بود كه از طريق نبوت و وحى آسمانى گرفته شود.

اين را نيز مى‌دانيم كه احكام عبادى بخشى از اين تكامل فردى و اجتماعى را تشكيل مى‌دهد: