تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩ - روايات تحريف

و" تحريف عملى".

منظور از تحريف لفظى آنست كه در الفاظ و عبارات قرآن كم و زياد و تغيير داده شود (اين همان چيزى است كه ما و همه محققان اسلام آن را شديدا انكار مى‌كنيم).

ولى" تحريف معنوى" آنست كه آيه‌اى را آن چنان معنى و تفسير كنند كه خلاف مفهوم واقعى آن باشد. و نيز" تحريف عملى" آنست كه آن را بر خلاف عمل كنند.

مثلا در تفسير على بن ابراهيم از" ابو ذر" چنين مى‌خوانيم: هنگامى كه آيه‌ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ‌ (آل عمران ١٠٦) نازل شد پيامبر ص فرمود روز قيامت از مردم سؤال مى‌كنند كه با ثقلين (قرآن و عترت پيامبر) چه كرديد؟ مى‌گويند: اما الاكبر فحرفناه، و نبذناه و راء ظهورنا ...:

" ما ثقل اكبر (قرآن) را تحريف كرديم و پشت سر انداختيم‌ [١] پيداست كه منظور از تحريف در اينجا همان دگرگون ساختن مفهوم قرآن و پشت سر انداختن آنست.

٣- قسمت ديگرى از اين روايات رواياتى است كه قطعا مجعول است و براى بى‌اعتبار ساختن قرآن بدست دشمنان و منحرفان يا افراد نادان ساخته و پرداخته شده است.

مانند روايات متعددى كه از احمد بن محمد بن سيارى نقل شده است كه عدد اين روايات به صد و هشتاد و هشت روايت! بالغ مى‌شود [٢] و مرحوم حاجى نورى در كتاب" فصل الخطاب" فراوان از او نقل كرده است.

[١] تفسير برهان ذيل آيه ١٠٦ از سوره آل عمران.

[٢] اين احصاء و شمارش را نويسنده كتاب" برهان روشن" در آن كتاب آورده است.