تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨ - آفرينش انسان

تفسير:

آفرينش انسان‌

به مناسبت آيات گذشته كه قسمتهايى از آفرينش خداوند و نظام هستى را بيان مى‌كرد، در اين آيات به شاهكار بزرگ خلقت يعنى آفرينش انسان پرداخته و طى آيات متعدد و پرمحتوايى بسيارى از جزئيات اين آفرينش را بازگو مى‌كند كه ما در اينجا نخست به تفسير اجمالى آيات ميپردازيم، سپس نكات مهم را مورد بحث جداگانه‌اى قرار مى‌دهيم.

نخست مى‌فرمايد:" ما انسان را از" صلصال" (خاك خشكيده‌اى كه به هنگام برخورد با چيزى صدا مى‌كند) كه از" حمإ مسنون" (گل تيره رنگ و متغير و بدبو) گرفته شده بود آفريديم" (وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ‌).

" سموم" در لغت به معنى باد سوزانى است كه گويى در تمام روزنه‌هاى پوست بدن انسان نفوذ مى‌كند زيرا عرب به سوراخهاى بسيار ريز پوست بدن، مسام، مى‌گويد و سموم نيز به همين مناسبت بر چنين بادى اطلاق مى‌شود و ماده سم نيز از همان است چرا كه در بدن نفوذ كرده و انسان را مى‌كشد يا بيمار ميسازد.

" به خاطر بياور هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان فرمود: من بشر