تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠ - نقش باد و باران

[سوره الحجر (١٥): آيات ٢٢ تا ٢٥]

وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِينَ (٢٢) وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ (٢٣) وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ (٢٤) وَ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ (٢٥)

ترجمه:

٢٢- ما بادها را براى تلقيح (ابرها و بهم پيوستن و بارور ساختن آنها) فرستاديم، و از آسمان آبى نازل كرديم با آن سيراب ساختيم، در حالى كه شما توانايى حفظ و نگهدارى آن را نداشتيد.

٢٣- مائيم كه زنده مى‌كنيم و ميميرانيم و وارث (همه جهان) ما هستيم.

٢٤- ما هم پيشينيان شما را دانستيم و هم متاخران را.

٢٥- پروردگار تو قطعا همه را (در قيامت) جمع و محشور مى‌كند چرا كه حكيم و دانا است.

تفسير:

نقش باد و باران‌

در تعقيب بيان قسمتى از اسرار آفرينش و نعمتهاى خدا در آيات گذشته، مانند آفرينش زمين، كوه‌ها، گياهان، وسائل زندگى، در نخستين آيه مورد بحث به وزش بادها و نقش مؤثر آنها در نزول بارانها اشاره كرده مى‌گويد:" ما بادها را فرستاديم در حالى كه بارور كننده‌اند" (قطعات ابر را به هم مى‌پيوندند و بارور