تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - تفسير ميهمانان ناشناس؟

باشد مانع از تعجب در برابر موارد مشابه آن نخواهد بود، زيرا به هر حال تولد فرزند در چنين سن و سال امر عجيبى است‌ [١]

*** ولى به هر حال فرشتگان مجال ترديد يا تعجب بيشترى به ابراهيم ندادند، با صراحت و قاطعيت به او" گفتند كه ما تو را به حق بشارت داديم" (قالُوا بَشَّرْناكَ بِالْحَقِ‌).

بشارتى كه از ناحيه خدا و به فرمان او بود و به همين دليل، حق است و مسلم.

و به دنبال آن براى تاكيد- به گمان اينكه مبادا ياس و نااميدى بر ابراهيم غلبه كرده باشد- گفتند" اكنون كه چنين است از مايوسان مباش" (فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ‌).

*** ولى ابراهيم بزودى اين فكر را از آنها دور ساخت كه ياس و نوميدى از رحمت خدا بر او چيره شده باشد، بلكه تنها تعجبش روى حساب موازين طبيعى است، لذا با صراحت" گفت: چه كسى از رحمت پروردگارش مايوس مى‌شود جز گمراهان"؟! (قالَ وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ‌).

همان گمراهانى كه خدا را بدرستى نشناخته‌اند و پى به قدرت بى‌پايانش نبرده‌اند، خدايى كه از ذره‌اى خاك، انسانى چنين شگرف مى‌آفريند، و از نطفه ناچيزى فرزندى برومند به وجود مى‌آورد، درخت خشكيده خرما به فرمانش به بار مى‌نشيند، و آتش سوزانى را به گلستانى تبديل مى‌كند، چه كسى مى‌تواند

---

[١] بعضى از مفسران گفته‌اند ابراهيم به هنگام تولد نخستين فرزندش اسماعيل ٩٩ ساله بود و به هنگام تولد اسحاق ١١٢ سال داشت!