شخصی را ، اگر فعالیت خود را متوجه انجام وظیفه کند نه متوجه خود ، کار خود را به خدا بازگذارد ، خداوند او را تحت حمایت خود قرار می‌دهد . اینها و امثال اینها یک سلسله حسابهای مخصوصی است که فقط در جهان‌ بینی الهی موجود است و از نظر جهان بینی الهی جزء عوامل علی و معلولی و مظاهر قضا و قدر است . بنابراین ، اعتقاد درست به قضا و قدر الهی ، یک‌ نفر با ایمان را در عمل و فعالیت صحیح ، مطمئن‌تر و به نتیجه کار امیدوارتر می‌کند . زیرا از نظر مادی ، سنن تشریعی یعنی مقرراتی که خوب‌ است و باید بشر به آنها عمل کند ، حساب مخصوصی در میان سنن تکوینی‌ ندارد ، حق و باطل ، درست و نادرست ، عدالت و ستم ، یک جور حساب‌ دارند ، جهان نسبت به طرفداران هر یک از اینها بی‌طرف است . اما از نظر الهی جهان نسبت به این امور بی‌طرف نیست ، طرفدار اهل حق و درستی و عدالت است . معتقد به تقدیر الهی ، به حکمت و رحمت و عدالت الهی نیز معتقد است . معتقد است اگر کسی رضای خدا را تحصیل کند ، یعنی از سنت‌ تشریعی الهی پیروی کند در کنف‌آنها محفوظ خواهد ماند . این گونه اعتقاد به تقدیر و تدبیر الهی که نتیجه‌اش توکل و اعتماد به خداست ، ترس از مرگ و نابودی و همچنین ترس از فقر و بی‌چیزی را از میان می‌برد و بزرگترین نقطه ضعف آدمی را که ترس از نیستی یا هستی شقاوت آلود است ، اصلاح می‌کند . اعتقاد به وجود این گونه حسابها در کار عالم بود که مسلمانان صدر اسلام‌ را آن اندازه فعال و کوشا و شجاع و دلیر بارآورد که در جهان مانند ندارد . قرآن کریم وصف‌الحال آنها را این طور ذکر می‌کند :