انسان و سرنوشت
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
انسان و سرنوشت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠
جبریون میگفتند مقصود از کلمه قدری ، منکرین تقدیر الهی میباشند ، مخالفانشان میگفتند مقصود از کلمه قدری کسانی هستند که همه چیز حتی اعمال بشر را معلول قضا و قدر میدانند . شاید علت اینکه این کلمه بر منکرین تقدیر بیشتر چسبید ، یکی روا ج و شیوع مکتب اشعری و در اقلیت قرار گرفتن مخالفین آنها بود ، دیگر تشبیه به مجوس است زیرا آنچه از مجوس معروف است این است که تقدیر الهی را محدود میکردند به آنچه که به اصطلاح خیر مینامیدند ، و اما شرور را خارج از تقدیر الهی میدانستند ، مدعی بودند که عامل اصلی شر ، اهریمن است .
تعارضها
گفتیم که از نظر غالب مفسرین و متکلمین ، آیات قرآن در زمینه سرنوشت و آزادی و اختیار انسان ، متعارض میباشند و ناچار یک دسته از آیات را باید تأویل و برخلاف ظاهر حمل کرد . این نکته باید گفته شود که تعارض بر دو قسم است : گاهی به این صورت است که یک سخن ، سخن دیگر را صراحتا و مطابقتا نفی میکند ، مثلا یکی میگوید پیغمبر در ماه صفر از دنیا رفت ، دیگری میگوید پیغمبر در ماه صفر از دنیا نرفت . در اینجا جمله دوم صریحا مفاد جمله اول را نفی میکند . گاهی این طور نیست ، جمله دوم صریحا مفاد جمله اول را نفی نمیکند ، اما لازمه صحت و راستی او بطلان و کذب مفاد جمله اول است ، مثل اینکه یکی میگوید