از رسول اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) سؤال شد : حرزهایی به‌ عنوان استشفا مورد استفاده قرار می‌گیرد ( مطابق نقل غزالی در احیاءالعلوم‌ از دوا و حرز هر دو سؤال شد ) ، آیا می‌تواند این امور جلوی قدر الهی را بگیرد ؟ فرمود : " « انها من قدر الله » " [١] یعنی خود اینها نیز از قدر الهی می‌باشد : تأثیر اینها در جلوگیری از بیماری نیز به قضا و قدر الهی است .
علی ( علیه السلام ) در سایه دیوار کجی نشسته بود ، از آنجا حرکت کرد و در زیر سایه دیوار دیگری نشست . به آن حضرت گفته شد : " یا امیر المؤمنین ! تفر من قضاء الله ؟ " ( از قضای الهی فرار می‌کنی ؟ ) فرمود : " « افر من قضاء الله الی قدر الله » " [٢] ( از قضای الهی به قدر الهی پناه می‌برم ) ، یعنی از نوعی قضا و قدر به نوعی دیگر از قضا و قدر پناه می‌برم ، یعنی اگر بنشینم و دیوار بر سرم خراب شود قضا و قدر الهی‌ است ، زیرا در جریان علل و اسباب اگر انسانی در زیر دیواری شکسته و مشرف به انهدام بنشیند آن دیوار بر سرش خراب می‌شود و صدمه می‌بیند ، و این خود قضا و قدر الهی است ، و اگر خود را به کناری بکشد از خطر او مصون می‌ماند ، این نیز قضا و قدر الهی است . کما اینکه ممکن است در همان حال در یک جریان دیگر از علل و اسباب ، خطری دیگر متوجه او گردد که آن نیز قضا و قدر

[١] بحارالانوار [ چاپ جدید ] ، ج / ٥ ص . ٨٧ [٢] توحید صدوق [ چاپ تهران ] ، ص . ٣٣٧