انسان و سرنوشت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧

« و ما ربک بظلام للعبید »[١] .
و پروردگارت نسبت به بندگان ، ستمگر نمی‌باشد .
« انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا »[٢] .
ما انسان را راه نمودیم ، او خود یا سپاسگزار است یا ناسپاس .
« فمن شاء فلیؤمن و من شاء فلیکفر »[٣] .
هر که خواهد ، ایمان آورد و هر که خواهد ، کفر ورزد .
« ظهر الفساد فی البر و البحر بما کسبت ایدی الناس »[٤] .
در صحرا و دریا به واسطه کردار بد مردم ، فساد و تباهی پدید شده است .
« من کان یرید حرث الاخرش نزد له فی حرثه و من کان یرید حرث الدنیا نوته منها »[٥] .
هر کس طالب کشت آخرت باشد ، برای وی در کشتنش خواهیم افزود و هر کس خواهان کشت دنیا باشد ، بهره‌ای به او خواهیم داد .
« من کان یرید العاجلة عجلنا له فیها ما نشاء لمن نرید »