انسان و سرنوشت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٥
است و عالم علوی ، عالی ؟ مگر نه این است که جهان ناسوت محکوم جهان
ملکوت است ؟ حالا آیا ممکن است متقابلا احیانا نظام سفلی و لااقل قسمتی
از آن ، یعنی عالم انسانی ، در نظام علوی و علمی اثر بگذارد و سبب
تغییراتی بشود ولو آنکه خود همین تاثیر نیز به موجب سرنوشت و به حکم
قضا و قدر بوده باشد ؟ اینجاست که سؤالات عجیب پشت سر هم خودنمایی
میکند . آیا علم خدا تغییر پذیر است ؟ ! آیا حکم خدا قابل نقض است ؟ !
آیا دانی میتواند در عالی اثر بگذارد ؟ ! جواب همه اینها مثبت است .
بلی ، علم خدا تغییرپذیر است ، یعنی خدا علم قابل تغییر هم دارد . حکم
خدا قابل نقض است ، یعنی خدا حکم قابل نقض هم دارد . بلی ، دانی
میتواند در عالی اثر بگذارد . نظام سفلی ، و مخصوصا اراده و خواست و عمل
انسان بلکه اختصاصا اراده و خواست و عمل انسان ، میتواند عالم علوی را
تکان بدهد و سبب تغییراتی در آن بشود ، و این عالیترین شکل تسلط انسان
بر سرنوشت است .
اعتراف میکنم شگفتآور است ، اما حقیقت است . این همان مسأله عالی
و شامخ [ ( بداء " است که قرآن کریم برای اولین بار در تاریخ معارف
بشری از آن یاد کرده است :
« یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب »[١]
خداوند هر چه را بخواهد ( که قبلا ثبت شده است ) محو میکند و هر چه را
بخواهد ( که قبلا ثبت نشده است ) ثبت میکند و کتاب مادر ( اصل و مادر
همه کتابها و نوشتهها ) منحصرا نزد اوست .
[١] رعد / . ٣٩