بدون شک مسلک جبر آن طور که اشاعره گفته‌اند که بکلی بشر را فاقد اختیار و آزادی می‌دانند آثار سوء اجتماعی زیادی دارد ، مانند میکرب فلج‌ ، روح و اراده را فلج می‌کند . این عقیده است که دست تطاول زورگویان را درازتر و دست انتقام و دادخواهی زورشنوها را بسته‌تر می‌کند . آن کس که‌ مقامی را غصب کرده و یا مال و ثروت عمومی را ضبط نموده است دم از موهبتهای الهی می‌زند و به عنوان اینکه هر چه به هر کس داده می‌شود خدادادی است و خداست که به منعم دریا دریا نعمت و به مفلس کشتی کشتی‌ محنت ارزانی فرموده است ، بهترین سند برای حقانیت و مشروعیت آنچه‌ تصاحب کرده ارائه می‌دهد ، و آن که از مواهب الهی محروم مانده به خود حق‌ نمی‌دهد که اعتراض کند ، زیرا فکر می‌کند این اعتراض ، اعتراض به " قسمت " و تقدیر الهی است و در مقابل قسمت و تقدیر الهی باید صابر بود ، سهل است ، باید راضی و شاکر بود . ظالم و ستمگر از اعمال جابرانه خود به بهانه سرنوشت و قضا و قدر رفع مسؤولیت می‌کند ، زیرا او دست حق است‌ و دست حق سزاوار طعن و دق نیست ، و به همین دلیل مظلوم و ستمکش نیز آنچه از دست ستمگر می‌کشد تحمل می‌کند ، زیرا فکر می‌کند آنچه بر او وارد می‌شود مستقیما و بلاواسطه از طرف خداست و با خود می‌گوید مبارزه با ظلم و ستمگری هم بیهوده است ، زیرا پنجه با پنجه قضا افکندن است ، و هم ضد اخلاق است ، زیرا منافی مقام رضا و تسلیم است . معتقد به جبر ، چون رابطه سببی و مسببی را در اشیاء ،