انسان و سرنوشت

انسان و سرنوشت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥

خویش می‌شتافتند .
« و ان من شی‌ء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم ». [١] هیچ چیزی نیست مگر اینکه خزانه‌های آن در نزد ماست ، و ما آن را جز به‌ اندازه معین فرو نمی‌فرستیم .
« قد جعل الله لکل شی‌ء قدرا ». [٢] همانا خدا برای هر چیز اندازه‌ای قرار داده است .
« انا کل شی‌ء خلقناه بقدر ». [٣] ما همه چیز را به اندازه آفریده‌ایم .
« فیضل الله من یشاء و یهدی من یشاء ». [٤] خدا هر کس را بخواهد گمراه ، و هر کس را بخواهد هدایت می‌کند .
« قل اللهم مالک الملک توتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممن تشاء و تعز من تشاء و تذل من تشاء بیدک الخیر انک علی کل شی‌ء قدیر »[٥] .
بگو : ای خدا ! ای صاحب قدرت ! تو به آن کس که بخواهی


[١] حجر / . ٢١ [٢] طلاق / [٣] [٣] قمر / . ٤٩ [٤] ابراهیم [٤] [٥] آل عمران / . ٢٦