سرنوشت ! قضا و قدر ! کلمه‌ای رعب آورتر و هراس انگیزتر از این دو کلمه ، پرد ه گوش بشر را به حرکت نیاورده است . هیچ چیز به اندازه اینکه انسان آزادی خود را از دست رفته و خویشتن را مقهور و محکوم نیرومندتر از خود مشاهده کند و تسلط مطلق و بی‌چون و چرای‌ او را بر خود احساس کند ، روح او را فشرده و افسرده نمی‌سازد . می‌گویند بالاترین نعمتها آزادی است و تلخ‌ترین دردها و ناکامیها احساس‌ مقهوریت است ، یعنی اینکه انسان ، شخصیت خود را لگدکوب شده و آزادی‌ خود را به تاراج رفته ببیند و خود را در برابر دیگری مانند گوسفند در اختیار چوپان مشاهده کند و خواب و