انسان و سرنوشت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤

کرده بودند .
ثالثا این نویسنده بزرگ با اینکه طبق گفته دکتر هیکل ، مسیحی متعصبی‌ است و مسیحیت را به واسطه عدم توجه به مسائل زندگی دین پاکی و از خودگذشتگی می‌خواند و این توجه را بر اسلام عیب می‌گیرد ، از علم قدیم الهی‌ به صورت طنز یاد می‌کند ! مگر ممکن است کسی خداشناس باشد و بتواند منکر علم قدیم ازلی به همه‌ اشیاء باشد ؟ آیا این عیب است بر قرآن که خدا را از ازل واقف بر همه‌ امور و جریانها می‌داند ؟ ! رابعا می‌گوید : پیروان محمد [ ص ] به قاعده " خود را کمک کن تا خدا تو را کمک کند " ، اهمیت نمی‌دادند .
این نویسنده نمی‌خواسته است به خود زحمت دهد و لااقل یک بار ترجمه‌ قرآن کریم را بخواند ، والا چنین ادعایی نمی‌کرد .
قرآن کریم با صراحت کامل می‌فرماید : " ما هر دسته‌ای را در همان راهی که به همت و اراده خود انتخاب‌ کرده‌اند ، مدد می‌رسانیم . مدد پروردگار از هیچ مردم صاحب اراده و فعالی‌ قطع نمی‌شود " [١] .
پیروان محمد ( ص ) به تعلیمی عالی‌تر پی برده بودند و آن اینکه : " خدا را یاری کن تا خدا تو را یاری کند " ( « ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم ») [٢] . قرآن کریم به جای " خود را یاری کن " که‌ ممکن است بوی شخصی و منفعت پرستی و حرص و آز از آن استشمام شود " خدا را یاری کن " که جنبه عمومی و انسانی و خدمت به خلق دارد گذاشته است .
اما راز غلبه صلیب بر هلال که آقای واشنگتن ارونگ آن را قطعی‌