درباره‌ء زيد بن على [ع] (كه زيديه به نام او ناميده مى شوند) نك‍: سزگين ١ / ٥٥٦ - ٥٦٠).
نسخه ء ابن طاووس داراى قطع كوچك بوده (صغيرة القالب). خبر نقل شده (از برگ ٣ - پ) را خالد بن صفوان روايت كرده كه به احتمال همان خالد بن صفوان بن عبد الله ابن الاهتم (م ١٣٥; مق‍: سزگين ٢ / ٤٦٢ - ٦٦٣) مى باشد. در اين نقل آمده است كه زيد با علماى شام ملاقات كرده و آنان به دو گفتند كه بيشتر مردم با ادعاى او در حكومت مخالف هستند. زيد در پاسخ آنها آياتى از قرآن خواند تا نشان دهد غالبا " اقليت " بر حق هستند نه " اكثريت ". ظاهرا اين رساله در جائى ديگرى ثبت نشده است.
٥١٥. * *؟ الرسالة الموضحة / المظفر بن جعفر بن الحسين (يا: الحسن) (زندگى در نيمه ء نخست قرن چهارم) ذريعه ١١ / ٢٢٦ ش ١٣٧٤ اليقين ١٢٥ - ١٣١ / ٣٦٢ - ٣٧٣ درباره مؤلف (كه به احتمال زيدي بوده) نك‍: نوابغ ص ٣١٧. بنا به آنچه در اليقين ١٢٥ / ٣٦٢ آمده او از محمد بن جرير الطبري روايت كرده است (بجاى " يروى عنه " بخوانيد " يروى عن "); همانطور كه آقا بزرگ خاطر نشان كرده اين اشاره به مؤلف امامى است نه مؤرخ سنى (همانطور كه بطور ضمنى از كلام ابن طاووس فهميده مى شود). در اليقين ١٢٩ / ٣٦٨، المظفر از محمد بن جرير الطبري به توسط أبو المفضل محمد بن عبد الله الشيباني روايت مى كند. نيز نك‍: اعيان ٤٨ / ٨١. ابن طاووس از نسخه ء دستنوشته مؤلف كه در كتابخانه ء قديمي (اصلى) نظاميه در بغداد نگهدارى مى شد استفاده كرده است. اما از آنجا كه ابن طاووس مى گويد منابع اليقين همگى در كتابخانه او وجود دارد (مق‍: باب دوم فصل دوم، باب سوم فصل دوم) به احتمال او نسخه‌اى از روى آن براى خود نوشته است. مق‍: -> كتاب الاربعين (ابن ابى الفوارس) ٥١٦. * *؟ رواية / روايت شده ء أبو طالب حمزه بن محمد بن احمد بن شهريار (زندگى در ميانه ء قرن ششم)

(٥٠٣)