ذريعه ٢٤ / ٢٤٦ ش ١٨٥٧ فرج المهموم ٩٣ - ٩٤ نام مؤلف در فرج المهموم " محمد بن احمد بن عبد الله القمى " آمده است. كتاب " نوادر " (كه گويا معروفترين تأليف او بوده) يكى از منابع ابن بابويه در " كتاب من لا يحضره الفقيه " (تحقيق: على اكبر غفاري، تهران ١٣٩٢ - ١٣٩٤ ج ١ ص ٣) بوده است. الفضل بن الحسن الطبرسي از اين تأليف در " اعلام الورى " (صص ٢٥٩، ٢٧٤ - ٢٧٥، ٢٧٩ - ٢٨٠ - ٣٥٠) نقل مى كند; همينطور فرزند او الحسن بن فضل در مكارم الاخلاق (نجف ١٣٩١، صص ٥٧، ٢٢٩، ٢٣٤، ٢٤٦); ميرداماد در الرواشح (ص ١٠٧) و هاشم البحراني در " مدينة المعاجز " (ص ٢٧٠). علاوه بر آن، علامه مجلسى سه نقل از نوادر به توسط محتضر حلى آورده است (بحار ٢٥ / ٣٨٣، ٣٨٥; ٢٦ / ٦٥ - ٦٦).
تنها اولين نقل از اين سه مورد در چ نجف ١٣٧٠ محتضر (ص ١٠٧) آمده و در آنجا از " نوادر " به عنوان منبع ياد نشده است.
در مورد فرج المهموم، امام كاظم [ع] ثابت مى كند كه غرور حسن بن سهل در علم نجوم بى پايه است. بيشتر موارد نقل شده در منابع ديگر مربوط به فضائل ائمه است گر چه در مواردى نظير آنچه كه مكارم الاخلاق آمده مربوط به موضوعات ديگرى است.
٤٧٠. كتاب النهاية في مجرد الفقه والفتاوى / أبو جعفر محمد بن الحسن الطوسى (م ٤٦٠) ذريعه ٢٤ / ٤٠٣ ش ٢١٤١ الامان ٨٣ / ٩٥ - ٩٦ فتح الابواب ١٧٧، ٢٤١، ٢٧١ - ٢٧٢ كشف المحجة ١٣٠ عنوان كتاب در الامان، فتح و كشف " النهايه " ياد شده است. بنابر آنچه در كشف آمده اين دومين كتاب فقهى (بعد از الجمل والعقود طوسى) بوده كه ابن طاووس درس گرفته

(٤٧٢)