ذريعه ٢١ / ٧٩ ش ٤٠٣٦ اقبال ٥٢ - ٥٤ / ٥٨١ - ٥٨٣ لهوف ١٢٨ - ١٢٩ / ١٤٥ - ١٤٦ عنوان كتاب در لهوف بدون نام مؤلف آمده است. در بعضى از منابع شيعى (از جمله ابن طاووس) نسبت مؤلف اشتباها " الحسينى " آمده است; نك‍: مث‍: نقل عبارت فهرست منتجب الدين كه در بحار ١٠٥ / ٢١٠ آمده است (و از آنجا: رياض ١ / ٢٩; اعيان ٧ / ٣٧٤). (در چ ١٤٠٦ فهرست منتجب الدين ص ٢١ نسبت او صحيح آمده است.) ظاهرا مؤلفان امامى از هويت او آگاهى نداشته اند. در واقع او استاد سه نفر از امامان زيدي از جمله أبو طالب الناطق بالحق (م ٤٢٤) بوده است; نك‍: Qasim, Madelung ١٧٢, pp ٨٦. كتاب المصابيح كتابي در شرح حال امامان زيدي متقدم است و چند نسخه از آن در دسترس است (بروكلمان، ذيل ١ / ٥٥٦). زندگى نامه يحيى بن عبد الله وناصر اطروش دو امام زيدي، كه در بخش دوم (كه به توسط أبو الحسن على بن بلال شاگرد أبو العباس به اتمام رسيد) كتاب آمده توسط مادلونگ به چاپ رسيده است; نك‍: تأليف او ١٧ - ١٦. pp, Zaydi Imans، صص ٥٣ - ٧٥ (عربي).
روايات نقل شده در اقبال يك تصوير مساعد از عبد الله بن حسن و فرزندش محمد (نفس زكيه) بدست مى دهد. در مورد لهوف اسامى فرزندان حسن بن على [ع] كه در كربلا شركت داشتند آمده است.
* - مصابيح النور في (علامات) اوائل الشهور / محمد بن محمد الشيخ المفيد (م ٤١٣) ذريعه ٢١ / ٩٢ ش ٤٠٩١ اقبال ٢٣٢ / ٦ عنوان كتاب در اقبال " كتاب مصابيح النور " آمده است. عنوان كتاب در معالم (ص ١١٤ ش ٧٦٥) " مصابيح النور في اوائل الشهور " آمده است. نك‍: -> كتاب كمال شهر رمضان. از عبارت اقبال چنين به نظر مى رسد كه ابن طاووس مصابيح را نديده و تنها

(٤٠٨)