كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٤٦٦
٤٦١. نهج البلاغه / أبو الحسن محمد بن الحسين بن موسى الشريف الرضى (م ٤٠٦) ذريعه ٢٤ / ٤١٢ ش ٢١٧٣ كشف المحجة ٩، ٧٣ فرج المهموم ٥٦، ٥٨، ١٤٤ طرائف ٣٤٦ / ٩٣، ٤١٩ / ١٢٧، ٥٠٨ - ٥٠٩ / [ند ١٥٨] درباره اين تأليف نك: بروكلمان ١ / ٥١١، ذيل ١ / ١٣٢ (در آنجا به اشتباه به " المرتضى " نسبت داده شده) ٧٠٥ (بروكلمان در آنجا مى گويد شاهد قطعى بر اينكه كتاب از رضى يا مرتضى باشد وجود ندارد [!]). ابن طاووس از سيد رضى به عنوان مؤلف (مصنف، مؤلف، صاحب) اشاره كرده (فرج المهموم ٥٨، طرائف ١ [ص ٤٢٠، ٥٠٩]) و تأكيد مى كند كه خطبه ها و حكمى كه در آنجا آمده متعلق به امام على [ع] است.
ابن طاووس توجه را به اسرار موجود در نهج (كشف ص ٩) و نيز اطلاعاتى كه در آنجا درباره دشمنان على [ع] آمده (كشف ص ٧٣) جلب مى كند; وى خاطرنشان مى كند كه در برخى از خطبه ها تأكيد شده كه خدا را نمى توان با مخلوقات تشبيه كرد (طرائف ص ٣٤٦ / ٥٨). ابن طاووس در طرائف ١ ص ٥٠٨ قطعهاى از مقدمه شريف رضى بر نهج البلاغه را نقل مى كند (= ج ١ صص ٧ - ٨ در چاپ محمد أبو الفضل ابراهيم، قاهره ١٣٨٣). مورد طرائف ٤١٩ / ١٢٧ مشتمل بر اشاره به خطبه سوم نهج كه معروف به " شقشقيه " است مى باشد (نك: نهج ج ١ صص ٢٩ - ٣٦; مق: -> كتاب معاني الاخبار). مورد فرج المهموم ٥٦ مشتمل بر بخشى از " خطبة الاشباح " است (= نهج ج ١ ص ١٩١ - ١٩٢; خطبه كامل در ج ١ صص ١٨٥ - ٢٠٦ آمده است). ابن طاووس در فرج المهموم ٥٨ و ١٤٤ به منجمى اشاره مى كند كه امام على [ع] را از رفتن براى جنگ با خوارج در ساعتى كه امام انتخاب كرده بود نهى كرد (= نهج ج ١ ص ١٤٧). ابن طاووس با استناد به المبرد، منجم مذكور را " عفيف بن قيس الكندى