شده) في شرح دعاء الصنمين " كه براى شاه سلطان حسين صفوي نوشته، استفاده كرده است. بعدا اين شرح به عربي ترجمه شد (نك‍: ذريعه ٤ / ١٠٢ ش ٤٧٥); اما شاهدى بر اينكه علامه مجلسى رشح را ديده باشد وجود ندارد (با پوزش از آقا بزرگ).
ظاهرا متن اصلى رشح مفقود شده اما قسمتى از آن در ترجمه ناشناخته‌اى كه براى شاه سلطان حسين تحت عنوان " ضياء الخافقين في شرح دعاء الصنمين " تأليف شده، باقى مانده است (ذريعه ١٥ / ١٢٣ ش ٨٣١).
٥٠٣. * *؟ كتاب روضة العابدين ومأنس الراغبين / ابراهيم بن عمر بن فرج (يا: فرخ) الواسطي ذريعه ١١ / ٢٩٧ ش ١٧٨٥ اقبال ٩٧ - ٩٨ / ٦٢٢ - ٦٢٣، ١٠٨ / ٦٢٩ - ٦٣٠ درباره مؤلف اطلاعى در دست نيست. صاحب اعيان (٥ / ٣١٩) او را شيعه دانسته است اما اين فرض، تنها بر اين مبناست كه از اين تأليف در اقبال نقل شده است. ابن طاووس از اين كتاب دعاهايى براى جمادى الثاني (اقبال ٩٧ - ٩٨ / ٦٢٢ - ٦٢٣) و شب اول رجب (اقبال ١٠٨ / ٦٢٩ - ٦٣٠) نقل مى كند. كفعمي (البلد ص ٢٢٢; جنه ٦١٧) دعاى روزانه رمضان را از كتابي با همين عنوان از أبو الفتح الكراجكى نقل مى كند اما روشن نيست كه رابطه‌اى بين اين دو تأليف وجود داشته باشد.
٥٠٤. * * ريحان المجالس (يا: مجالس) وتحفة المؤانس / احمد بن الحسين بن الحسن بن على الرخجى (زندگى در ميانه ء قرن پنجم) ذريعه ١١ / ٣٤١ ش ٢٠٣٠ فرج المهموم ١٥١ - ١٥٣ در فرج المهموم نام جد رخجى، نيامده است در حالى كه در فرج المهموم * برگ ١٠١ - ر به اشتباه " أبو الحسن " آمده است. نسبت مؤلف (در فرج المهموم * برگ ١٠١ - ر; اعيان ٨ / ٣٩; ذريعه ذيل عنوان " انس الكريم " و از آنجا Matar ص ٣٦٤) " رمحي " و

(٤٩٥)