كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٩١ - فصل دوم - فهرست آثار

الدعوات مىنامد (مستدرك ١٢ / ١٤٣) همينطور كاتب المجتنى * در پايان كتاب (برگ ٢١٧ - رمورخه ٢٥ رجب ٩٩٢) آن را " كتاب مهج الدعوات " مىنامد، ٣٦. * * مختصر كتاب ابن حبيب مهج الدعوات ٣٥٥.
ابن طاووس در اين تأليف تعدادى از داستانهاى دوره جاهلى و اسلامى را نقل مى كند تا نشان دهد قبول دعا در ماه‌هاى ذى قعده و رجب بيشتر است. احتمالا تأليفى كه اين مختصر آن است " كتاب من استجيب (يا: استجيبت) دعوته " ابن حبيب مى باشد (نك‍: -> كتاب [محمد بن حبيب]).
٣٧. * كتاب المنتقى في (يا: من) العوذ والرقى ذريعه ٢٣ / ٨ ش ٧٨٢٤، الامان ٧١ / ٨٢ - ٨٣، ٧٧ - ٧٨ / ٩١، كشف ١٣٦، ابن طاووس در كشف مى گويد: اين تأليف موارد استفاده جايز كلمات وتعويذات را بيان مى كند. او مىافزايد كه كتابخانه او چند تأليف در باره اين موضوع دارد. او در الامان ٧٧ - ٧٨ / ٩١ سفارش مى كند كه مسافران اين تأليف را همراه خود داشته باشند.
اگر بيمارى يا حوادث غير منتظره‌اى براى آنها رخ دهد به آن محتاج خواهند شد. الامان ٧١ / ٨٢ - ٨٣ مشتمل بر متن تعويذى است كه انسان بايد در عمامه خود بگذارد. به گفته آقا بزرگ، ميرزا كمالا در مجموعه خود خواندن اين متن را سفارش مى كند و اين