كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٣١ - فصل دوم - انديشه

(٧٤). ابن زهره، غاية ص ١٤٦، گر چه گزارشات مربوطه محل رخداد را نمى گويد، محتملا در بغداد روى داده است. " مرتبه " بيشتر در مراسم و تشريفات مورد استفاده قرار مى گرفته است. مق‍:
٦٩ - ٥١. pp, ١٩٧٣, ٤١, REI ", A propos de martaba ", Sadan. J و همان مؤلف در:
١٩٧٦, Leiden, Orient medieval - Le mobilier au Proche فهرست، زير مورد، بر خلاف گفته اشپولر، علوى نقيب موصل كه عده‌اى از مسيحيان به خانه‌اش پناه بردند ابن طاووس نبوده است.
(٥٧٦. p, ١٨٩٠, Paris, Bedjan. P. ed, Chronicon syriacon, Ber Hebraeus) مق‍: Strothmann ص ٩٤، (٢٤٢. p, Die Mongolen in Iran) (٧٥). اقبال صص ٥٩ / ٥٨٨، ٧١ / ٦٠٠.
(٧٦). اين عنوان شمس الدين جوينى (م ٦٨٣) است. نك‍: دائرة المعارف چ ٢ مقاله " جوينى، شمس الدين " [از: Spuler. B] در آنجا ابن طاووس مىنويسد: العلاء صاحب ديوان المماك المعظمة الشمسي (الملاحم والفتن ص ١٥٦ / ١٧٢)، شايد اين اشاره به برادر جوينى، علاء الدين عطاملك (م ٦٨١) باشد، مق‍: دائرة المعارف چ ٢ مقاله جوينى، علاء الدين از:
([Boyle. A. J] - Barthold. W). من به Preiss - Amitai. R. Dr بخاطر اشارات مفيدى كه در اين باره كرده متشكرم. نيز نك‍: الشبيبي، مؤرخ العراق ابن الفوطى ج ٢ / ١ ص ٢٣٠.
(٧٧). نامه دانشوران ١ / ١٧٦ - ١٧٧ به نقل از ابن عنبه در عمده، مق‍: الانوار الساطعة ص ١١٦. اين مواد در چاپهاى " عمده " كه من ملاحظه كردم نيامده (بمبئى، ١٣١٨، نجف ١٣٨٠، بيروت ١٣٩٠) واحتمالا از نسخه طولانى تر اين تأليف اخذ شده كه گفته مى شود به صورت نسخه خطى باقى مانده است. مق‍: دائرة المعارف چ ٢ مقاله " ابن عنبه " از [scarcia amoretti. b]; چاپ بمبئى ١٣١٨ داراى متن كوتاه ترى است نه طولانى تر آنطور كه در اين مقاله فرض شده است.
(٧٨). ابن عنبه، فصول الفخريه صص ١٣١ - ١٣٢.