٤. كتاب الاسرار المودعة في ساعات الليل والنهار ذريعه ١ / ٣٩٦ ش ٢٠٦٠، ٢ / ٥٦ [ش ند]، ١٢ / ١٠١ ش ٦٦٣.
الامان ٧٦ / ٩٠، ٨٩ / ١٠١، ١٣٠ / ١٤٠.
به گفته آقا بزرگ، اين تأليف مى تواند همان كتاب الساعات يا كتاب ادعيه الساعات كه كفعمى در چند نوشته خود به ابن طاووس نسبت مى دهد، باشد (به عنوان مثال نك‍: جنه ص ٧٧٢). به آقا بزرگ گفته شده كه نسخه‌اى از اين تأليف در يك كتابخانه خصوصى وجود دارد اما او خود آن را نديده است (ذريعه ١ / ٣٩٦). محمد بن صالح (يعنى محمد بن احمد بن صالح السيبى القسينى، نك‍: رياض ٥ / ٢٥ و ١١٠) در اجازه خود مى گويد كه او در جمادى الاول ٦٦٤ كتاب الاسرار في ساعات الليل والنهار را همراه المحاسبة بر ابن طاووس قرائت كرده است، (قرأ على بن طاووس) نك‍: بحار ١٠٩ / ١٨، عاملي، امل ٢ / ٢٠٦، ذريعه ٢ / ٥٦ (به نقل از اجازه حسن بن شهيد ثانى).
٥. * اسرار الصلاة (يا: صلوات) و انوار الدعوات ذريعه ٢ / ٤٩ ش ١٩٩، ٢٠ / ١٧٠ [ش ند].
فلاح السائل ٩ / [ند ٧].
نك‍: بروكلمان ج ١ ص ٦٥٧ ش ١٩ (به نقل از ذريعه). عنوان جانشين كه ابن طاووس داده " مختار الدعوات و اسرار الصلاة " مى باشد. اين كتاب بر مبناى تقسيم پنج جزئى مهمات، جلد آخر آن مى باشد (نك‍: بعد از اين). به احتمال اين تأليفى جداى از كتاب السعادات بالعبادات است كه آخرين جلد مهمات (بر مبناى تقسيم ده جلدى آن) مى باشد.
اساس اين حدس اين است كه ابن طاووس وقتى از كتاب السعادات نقل مى كند مى گويد:
اگر خدا به وى توفيق تأليف اسرار الصلاة را بدهد آن را در زندگى خود مخفى نگاه خواهد داشت (فلاح ١) تا كسى كه صاحب اجازه است (امام دوازدهم؟ در خواب يا ملاقات حقيقى؟) به او اجازه دهد كه قبل از مرگ اسرار آن را فاش سازد. ابن طاووس نمى گويد چرا او خواسته تأليف را مخفى كند، تنها مى توان حدس زد كه او مى خواسته تا در آن، از موضوعات حساسى چون اسم اعظم ياد كند (مق‍: باب اول فصل اول) يا

(٥٤)