كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٤٨٨

در سعد (١٩) نام او " الهيضم " آمده; در سعد (٢٢٥) به اشتباه " القيصم بن محمد القيصم النيسابوري " ياد شده است (صورت درست آن در نقل اين عبارت در بحار ٥ / ٣٢٤ وجود دارد). مق‍: البغدادي -> كتاب الناسخ والمنسوخ. مورد سعد با عنوان " في ذكر الملكين الحافظين " مشتمل بر ايراد آيه‌هاى ١١ رعد، ١٧ و ١٨ ق و ١٠ انفطار مى باشد; اما در نسخه ء پرينستون ([shelf number ٤٩] Garrett ٤٣٩١) اين تأليف فاقد اين مورد است و علت آن مى تواند اين باشد كه نسخه ء مزبور تنها بخش اول كتاب قصص است (واقعيتى كه Mach آن را متوجه نشده است). ترجمه فارسى (كامل؟) اين تأليف كه مربوط به دوره ايلخانان مى باشد در دو نسخه ء باقى مانده است (نك‍: ٧١ - ٧٠. pp, van Ess وارجاعاتي كه در آنجا آمده است). نيز نك‍: بروكلمان ذيل ١ / ٥٩٢ - ٥٩٣ در آنجا اشاره‌اى به ترجمه فارسى زير عنوان " قصص الانبياء " آمده است.
٤٩٤. * قرب الاسناد / أبو العباس عبد الله بن جعفر بن الحسين الحميرى القمى (زنده در ٢٩٧) ذريعه ١٧ / ٦٧ ش ٣٦٢ جمال الاسبوع ١٧١ المضايقة ٣١ / ٣٣٨ - ٣٣٩ درباره مؤلف نك‍: سزگين ١ / ١٦٥. آخرين تاريخى كه درباره‌ء وى در دست داريم سال ٢٩٧ است زمانى كه گفته ء شده او به كوفه آمده است (نك‍: رساله ابى غالب الزرارى، نقل شده در بحرانى، كشكول ١ / ١٨٩). ابن طاووس از نسخه‌اى كه در ربيع الاول ٤٢٩ كتابت شده بود استفاده كرده است.
برخى از علما از جمله ابن ادريس در " سرائر " وابن طاووس در " جمال الاسبوع " و " المضايقة "، اين تأليف را به فرزند حميري محمد نسبت مى دهند كسى كه كتابت را در صفر ٣٠٤ روايت كرده است. ديگران (از قبيل مجلسى در بحار) هيچ مشكلى در نسبت دادن كتاب به پدر ندارند.
اين يكى از چند تأليف متقدم شيعى با اين عنوان است; اصطلاح قرب الاسناد به