٤٤٦. * * كتاب المرشد / أبو جعفر محمد بن على ابن بابويه (م ٣٨١) ذريعه ٢٠ / ٣٠٤ ش ٣١٠١ اقبال ١٦٠ / ٦٦٨، ١٦٦ / ٦٧٤ ابن طاووس كه اين كتاب را با عبارت " كتاب حسن " توصيف مى كند اظهار مى دارد كه او نسخهاى با خط قريش به سبيع (يا: سبيع) بن مهنا العلوى در اختيار دارد (او به جهت كتابت بسيارى از كتب شهرت دارد; نك: الانوار الساطعة ١٣٦; مق: رياض ٤ / ٣٩٥; -> كتاب فضل العقيق). در مورد اقبال ١٦٠ / ٦٦٨، ابن بابويه روايتى از كتاب الجامع از أبو جعفر محمد بن احمد بن يحيى الاشعري القمى درباره فضيلت روزه در ٢٥ رجب نقل مى كند (نك: فهرست زير مورد كتاب الجامع). در مورد اقبال ١٦٦ / ٦٧٤ آمده است كه آغاز نبوت رسول خدا [ص] در ٢٧ رجب بوده است. در عبارت ديگرى بجاى " نبوة "، " توبه " آمده است. ابن طاووس كه از تقييد موجود در عبارت به لحاظ عصمت پيغمبر [ص] قدرى مضطرب است مىافزايد: هذا لفظه: نزلت التوبة. ظاهرا هيچ مؤلفى پس از ابن طاووس مستقيما از اين تأليف نقل نكرده است.
٤٤٧. + مروج الذهب / أبو الحسن على بن الحسين بن على المسعودي (م ٣٤٥) فرج المهموم ٢٠٧ - ٢٠٨ درباره مؤلف و گرايش مذهبي او نك: دائرة المعارف چ ٢ مقاله " المسعودي " [از:
Pellat. Ch]. ابن طاووس دو قطعه از مروج نقل مى كند (كه اولين آن بدون ذكر نام كتاب است): درباره مرگ مامون (فرج المهموم ٢٠٧ = مروج ٤ / ٣٤٢ ش ٢٧٨٢); و درباره منجمين المنصور (فرج المهموم ٢٠٨ = مروج ٥ / ٢١١ ش ٣٤٤٦). ابن طاووس در فرج المهموم ١٢٦ به مسعودى به عنوان مصنف كتاب مروج الذهب اشاره مى كند. نيز نك: no ٧٩٠, ٤٤. p, Sbath; در آنجا عنوان كتاب " مروج الذهب و معادن الجواهر في تحف الاشراف والملوك " (مق: مروج ١ / ١٨) آمده است.
٤٤٨. * كتاب المصنف / أبو جعفر محمد بن على بن محبوب الاشعري القمى (زندگى
(٤٥٤)