كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٢٤٣

درباره‌ء تأليف نك‍: سزگين ١ / ٥٣٧; ١٥٩ - ١٥٨. p, Usul ", Kohlberg. گفته شده كه ظريف بن ناصح كه ابن طاووس او را مؤلف كتاب الديات مى داند، از عبد الله بن سعيد بن حيان بن ابجر (يا: بن الجبر) (م ٢٤٠) و او به نوبه خود از امام على [ع] به توسط چندين نفر روايت كرده است. اين تأليف به عنوان " كتاب عبد الله بن ابجر " نيز شهرت دارد; نك‍:
نجاشى ص ٢٠٩ ش ٥٥٣، ص ٢١٧ ش ٥٦٥; طوسى، فهرست ص ١١٦ ش ٣٧٥; همين متن در كتاب الاصول السته عشرة، تحقيق حسن مصطفوى، قم، ١٤٠٥ صص ١٣٤ - ١٤٨ چاپ شده است. ابن طاووس مى گويد او مجموعه‌اى در اختيار دارد كه از كتاب الديات آغاز مى شود.
١١٦. * *؟ كتاب الدعا / عبد القاهر (يا: القادر) بن ابى القاسم الاشترى ذريعه ٨ / ١٨٢ ش ٧٢٠ اقبال ٢٣ / ٥٥٣ مؤلف (آقا بزرگ هر دو نام وى را آورده) ناشناخته است. عنوانى كه در اينجا آمده، در ذريعه ياد شده و در اقبال تنها با عنوان " كتاب " بدان اشاره شده است. اين نشان مى دهد كه آقا بزرگ از نسخه ء ديگر اقبال استفاده كرده است (مق‍: -> ابن طاووس، كتاب الاقبال).
مورد نقل شده مربوط به دعاى شب اول محرم است.
١١٧. * *؟ [دعا] / محمد بن عبد الله (يا: عبيدالله) الاسكندرى (زندگى در اواسط قرن دوم) مهج الدعوات ١٨ - ٢٣، ٢٠١ - ٢١١ اسكندري خود را (مهج الدعوات ١٨ و ٢٠١) از نزديكان منصور خليفه عباسى و از علاقمندان به امام صادق [ع] مى داند. مورد نقل شده دو روايت مختلف دعايى است از امام ششم [ع] كه آن حضرت را از توطئه قتل توسط منصور نجات داد. اولين روايت (مهج ص ١٨ - ٢٣) از على بن عبد الصمد (درباره‌ء او نك‍: منتجب الدين ص ١٣٩ ش ٣٢٢ و از آنجا: ثقات العيون صص ١٩٣ - ١٩٤) است; دومين آنها كه اندكى