را از كجا نقل كرده ولى ممكن است او از جزء اول فلاح برگرفته باشد گر چه امكان اخذ از نسخه‌اى از كنز كه داراى اين عبارت بوده را نمى توان منتفى دانست. مورد نقل شده در فرج المهموم در بحار ٥٨ / ٢٩٣ - ٢٩٨ نقل به معنى شده است. در اينجا نيز ناممكن است روشن كرد كه آيا مجلسى از نسخه‌اى از كنز كه مشتمل بر اين قطعه بوده استفاده كرده يا از فرج المهموم. حدس " نعمه " اين است (مقدمه كنز ١ / ٢٥ ش ٧٥) كه مورد نقل شده در فرج المهموم (٦٠ - ٧٤) در واقع مشتمل بر قطعه بزرگى از " رسالة في الرد على المنجمين " كراجكى است كه يكى از چندين تأليف او بوده كه در كنز درج شده است.
مق‍: مستدرك چ سنگى ٣ / ٤٩٩.
ابن طاووس در التحصين ٥٦٧ به روايتى كه پيش از آن در اليقين نقل كرده ارجاع مى دهد و درباره آن مى گويد كه آن را از كنز الفوائد نقل كرده; اما در القين حديث مورد نظر از " المائة حديث " ابن شاذان (نك‍: فهرست ذيل مورد; مق‍: اليقين ٥٧ - ٥٨ / ٢٣٩ - ٢٤٠) نقل شده است.
٢٥٦. * *؟ كتاب كنز اليواقيت / أبو الفضل بن محمد الهروي (م. ح. ٤٢٠؟) ذريعه ١٨ / ١٧٠ ش ١٢٣٦ اقبال ٤١٦ - ٤١٧ / ١٨٦ آقا بزرگ عنوان را " كنز اليواقيت في الادعية والاعمال " ياد مى كند. ابهاماتى در هويت مؤلف وجود دارد. حاجى خليفه تأليفى با عنوان كنز اليواقيت ياد كرده بدون ياد از مؤلف (٢ / ١٥٢٠ = تحقيق فلوگل ٥ / ٢٥٨). نسخه ٣٤٠, ١١. Or. Lib. Br مشتمل بر كتاب كنز اليواقيت عبد الكريم بن هوازن القشيرى است (مق‍: بروكلمان، ذيل ٣ / ١٢٣٢ [٧٧٢]); اما اين نسخه فاقد نقل اقبال است و واضح است كه تأليف ديگرى است. اين نامحتمل است كه مؤلف تأليفى كه ابن طاووس از آن نقل كرده عبد الله بن محمد الانصاري (م ٤٨١) باشد (درباره او نك‍: -> كتاب الاعتقاد); علاوه بر اينكه نام او كاملا متفاوت است، روشن نيست كه او تأليفى با اين عنوان نوشته باشد. همين اشكالات بر أبو الفضل اسماعيل بن احمد بن محمد السمسار الهروي (زنده در ٤٣٧) كه در تاريخ

(٣٤٠)