دانش رجال از ديدگاه اهل سنت - جديدى نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٠٠ - گفتار سوم توثيق عام صحابيان

عبارت‌اند از:

١. وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ‌.[١]

و بدين گونه، شما را امّتى ميانه قرار داديم تا بر مردم، گواه باشيد.

وجه استدلال به اين آيه چنين است كه كلمه «وسطاً» در آيه شريف، به تصريح مفسّران و ساير علما، به معناى عادل است و مخاطب آيه، اگر چه صحابيان موجود در آن عصر است؛ ليكن الحاق ساير صحابيان به آنان، در صورت مشاركتِ در صفات، ممتنع نيست.

٢. كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ.[٢]

شما بهترين امّتى هستيد كه براى مردم، پديدار شده‌ايد.

وجه استدلال به اين آيه چنين است كه به گفته بسيارى از مفسّران و علما، اين آيه در خصوص صحابيان نازل شده و حتى برخى بر آن، ادّعاى اتّفاق كرده‌اند. در اين صورت، بهترين امّت بودن، ملازم با وصف عدالت براى آنان است؛ اما اگر چنان كه برخى ديگر از مفسّران گفته‌اند، آيه شريف در شأن عموم امّت محمّد صلى الله عليه و آله باشد، در اين صورت، وصف بهترين امّت بودن، نمى‌تواند ملازم با وصف عدالت براى يك به يك امّت پيامبر صلى الله عليه و آله باشد.

٣. لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ.[٣]

به راستى خداوند، هنگامى كه مؤمنان زير آن درخت، با تو بيعت مى‌كردند، از آنان خشنود شد و آنچه را در دل‌هايشان بود، باز شناخت.

اين آيه شريف، اگر چه در خصوص جمعى خاص از صحابيان نازل شده؛

[١]. بقره، آيه ١٤٣.

[٢]. آل عمران، آيه ١١٠.

[٣]. فتح، آيه ١٨.