دانش رجال از ديدگاه اهل سنت - جديدى نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٢٩ - ٧ سفيان ثورى
را فقيهتر از مالك دانسته و ابن وهب، گفته است كه مراد مالك در كتابهايش از «أخبرنى من أرضى من أهل العلم»، ليث بن سعد است.[١]
٧. سُفيان ثورى
ابو عبد اللَّه سفيان بن سعيد بن مسروق ثورى[٢] كوفى، به سال ٩٧ هجرى تولّد يافت و به سال ١٦١ هجرى در بصره درگذشت.
وى امام و فقيه و محدّث يكتاى اهل كوفه در زمان خود بوده است. شعبة بن حجّاج و يحيى بن معين و ابن عُيَيْنَه و برخى ديگر از محدّثان بزرگ، در فضيلت وى گفتهاند كه سفيان در حديث، «أمير المؤمنين» است. وى چنان بلند مرتبه و در درجه اعلى از وثاقت بوده كه نسايى درباره او گفته است سفيان با عظمتتر از آن است كه در مورد وى «ثقة» گفته شود.
با اين حال و با وجود تمام مدايحى كه براى سفيان ذكر شده، ذهبى گفته است كه وى شُرب نبيذ را مباح مىدانسته است و در روايتش از راويان ضعيف نيز گاهى تدليس مىكرده است.[٣] افضل بودن على عليه السلام بر عثمان، از عقايد سفيان بوده است و انكار و سلب صحّت از خلافت خلفاى وقت، سيره وى بوده است، چنان كه مرگ وى در بصره نيز به هنگام اختفاى وى از مهدى، خليفه وقت بوده است.[٤]
[١]. ر. ك: تاريخ بغداد، ج ١٣، ص ٤- ١٥؛ تهذيب التهذيب، ج ٨، ص ٤٥٩- ٤٦٥( ش ٨٣٢)؛ تذكرة الحفّاظ، ج ١، ص ٢٢٤- ٢٢٦( ش ٢١٠)؛ طبقات الحفّاظ، ص ١١٠- ١١١( ش ٢٠٠).
[٢]. منسوب است به تيرهاى از قبيله تميم.
[٣]. يعنى گاهى فرد ضعيفى را كه در اواسط سند مروياتش واقع بوده، براى حُسن سند حديث، حذف مىكرده است.
[٤]. ر. ك: تاريخ بغداد، ج ٩، ص ١٥٣- ١٧٢( ش ٤٧٦٣)؛ سير أعلام النبلاء، ج ٧، ص ٢٢٩- ٢٧٩( ش ٨٢)؛ تذكرة الحفّاظ، ج ١، ص ٢٠٣- ٢٠٧( ش ١٩٨)؛ طبقات الحفّاظ، ص ١٠٤( ش ١٨٨).