دانش رجال از ديدگاه اهل سنت - جديدى نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٦ - علم رجال و علم حديث
معاصران از يكديگر؛ ٦. شناخت علما و راويان خواهر و برادر؛ ٧. شناخت روايت پدران از فرزندان؛ ٨. شناخت روايت فرزندان از پدران؛ ٩. شناخت سابق ولاحق؛ ١٠. شناخت كسى كه از او جز يك راوى روايت نكرده است؛ ١١. شناخت كسى كه با اسمها و يا صفات مختلفى ذكر شده؛ ١٢. شناخت مفردات از اسمها و كنيهها و لقبها؛ ١٣. شناخت اسمها و كنيهها؛ ١٤. شناخت كنيههاى كسانى كه به اسمشان معروفاند نه كنيهشان؛ ١٥. شناخت لقبهاى محدّثان و راويان؛ ١٦. شناخت نامهاو نسبتهاى مؤتلف و مختلف؛ ١٧. شناختنامها و نسبتهاى متّفق و مفترّق؛ ١٨. شناخت احاديث متشابه؛ ١٩. شناخت راويانى كه در اسم و نسب متشابهاند؛ ٢٠. شناخت كسانى كه به غير پدرانشان منسوباند؛ ٢١. شناخت نسبى كه باطنشان برخلاف ظاهرشان است؛ ٢٢. شناخت تاريخ راويان؛ ٢٣. شناخت راويان ثقه و ضعيف؛ ٢٤. شناخت آن عدّه از ثقات كه در اواخر عمرشان دچار اختلال حواس شدهاند؛ ٢٥. شناخت طبقات راويان و علما؛ ٢٦. شناخت راويان و علمايى كه از موالى (آزاد شدگان) بودهاند؛ ٢٧. شناخت وطنهاى راويان و شهرهايشان.
ب) تفاوت علم رجال با علم حديث
بين علم رجال و علم حديث، از دو جهت تفاوت وجود دارد و آنچه كه به هنگام بيان ارتباط علم رجال با علم حديث گفته شد، تا حدّى بيان كننده تفاوت اوّل بين اين دو علم نيز هست. توضيح مطلب آن كه در علم رجال، به بررسى احوال يك به يكِ رجال سند احاديث پرداخته مىشود و در علم حديث، به بررسى احوال و عوارضى كه بر سند عارض مىگردند، پرداخته مىشود و سند، مجموع سلسله راويان حديث است نه يك به يك آنها. به عبارت ديگر، در علم حديث قواعد و كلّياتى درباره سند حديث گفته مىشود كه مصاديق آنها را بايد با مراجعه به علم رجال و كتابهاى تأليف شده در اين علم، پيدا نماييم.