خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٩ - ف - ورود به بهشت

پس همواره به او مى‌گويد: «از اين، برحذر باش و از اين، پروا كن» و به اين وسيله نگرانى او را آرامش مى‌بخشد، تا آن كه او را از صراط، عبور دهد.

پس چون او را از صراط عبور داد، آن ولىّ خدا او را به جايگاه‌هايش در بهشت مى‌برد. آن گاه «نيكى» از او جدا مى‌شود و او به «نيكى» مى‌آويزد و مى‌گويد: تو كيستى؟ در ترس‌هاى قيامت، جز تو، همه مخلوقات، تنهايم گذاشتند. تو كيستى؟

مى‌گويد: «مرا نمى‌شناسى؟».

[نيكوكار] مى‌گويد: نه.

مى‌گويد: «من همان كار نيكم كه تو در دنيا انجام دادى. خداوند، مرا به صورت آفريده‌اى برانگيخت تا پاداش نيكى‌ات را در روز قيامت بدهم».

٦٦٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نيكوكارانِ دنيا، در آخرت نيز اهل نيكى اند و بدكارانِ دنيا، در آخرت هم اهل بدى اند؛ و اوّلين كسى كه وارد بهشت مى‌شود، نيكوكار است.

٦٦٩ امام على عليه السلام: بهشت، پاداش هر مؤمن نيكوكار است.

٦٧٠ امام باقر عليه السلام: نيكوكاران،[١] نخستين بهشتيانى هستند كه وارد بهشت مى‌شوند، و بدكاران، نخستين دوزخيانى هستند كه وارد آتش مى‌گردند.

[١]. مقصود از« نيكوكارى» در اين روايات، خدمات اقتصادى به برادران دينى است.