خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٥ - ٣/ ٣ آنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

خير دنيا و آخرت را به مؤمنى ندهند، مگر به سبب: خوش‌گمانى‌اش به خدا و اميدش به او، اخلاق نيكويش، و پرهيز كردن از غيبت مؤمنان».

٢٩٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند فرموده است: «هرگاه بخواهم نيكى دنيا و آخرت را براى مسلمانى فراهم آورم، براى او قرار مى‌دهم: دلى خاشع، زبانى ذكرگو، بدنى شكيبا بر بلا، همسرى باايمان كه چون به او بنگرد، شادمانش كند و آن گاه كه غايب باشد، نگهدار خويش و مال او باشد».

٢٩٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- خطاب به حسن بن ابى رزين-: آيا تو را به معيار اين كار راهنمايى‌ات كنم، كارى كه با آن به خير دنيا و آخرت برسى؟ ملازم مجالس ذكر باش و آن گاه هم كه تنهايى، تا مى‌توانى زبانت را به ياد خدا بچرخان. و به خاطر خدا دوستى كن و به خاطر خدا دشمن بدار.

٢٩٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دو خصلت است كه به هر كه داده باشند، خير دنيا و آخرت را به او داده‌اند: [خصلت‌] كسى كه چون مبتلا شود، شكيبايى كند و چون بخشش يابد، سپاسگزار باشد.

٣٠٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه خصلت است كه به هر كس بدهند، خير دو سرا را به او داده‌اند: رضايتمندى به تقدير خدا، شكيبايى بر بلا، و دعا در آسايش.